Daar zit ik dan, ik doe een poging om weer eens een verhaal te schrijven... Het is Nacht, tijd: 1.15, en ik loop hier de wacht (2/4)..
Eigenlijk is het erg rustig, daarom heb ik over een kwartiertje even een Znacht verdient... Dat wil zeggen, de 3 afdelingen van het Hoofdgebouw nemen gezamelijk even een pauze...
Het is mijn eerste reeks Nachtwache en er zullen er ongetwijfelt nog meer gaan komen!
Raar is het wel, als een mol overdag slapen en als iemand die een beetje of helemaal in de war is het Dag en Nachtritme omdraaien..

In deze nachtdienst viel er ook wel weer wat te beleven, zo is er een patient die om 02.00 uur zijn Droge, in het Nederland Drugs, moet krijgen. Deze drugs spuit de patient dan zelf in en mag het 3 keer proberen... Alleen hadden wij het grote geluk dat we de sleutel van de lade waarin deze Drugs is afgesloten niet kunnen vinden! Tsja en wat doe je dan? Het kan niet wachten tot morgen omdat anders de patient ontwenningsverschijnselen krijgt en ook heel goed mogelijk flippen... En zoiets wil je nu ook niet midden in de nacht! Dus maar actie in de tent.. Apotheek geprobeerd, misschien kunnen we ergens -lijkt me niet waarschijnlijk- daar nog Drugs vinden..? Volgende stap: wie heeft er avondddienst gehad en mogelijk de sleutel meegenomen? Dat was niet moeilijk om uit te vinden......

Maar dan moet je zo iemand voor alleen een sleutel uit zijn of haar bed bellen, ook niet heel grappig! Toch maar gedaan, een slaperige stem zegt ja is wel heel goed mogelijk dat ik de sleutel nog in de zak van mijn uniformjasje heb zitten....ik kom wel even naar jullie toe. Op dat moment was diegene maar wat blij om dicht bij het REHA Zentrum te wonen! En zo kon de Drugs ruim 3 kwartier later toch gegeven worden... wij blij, de patient was namelijk al wakker geworden en zeer onrustig.... maar wist toch ook niet zoveel van onze stress want ging doodleuk naar het balkon om er nog even eentje te roken.. Je zou maar afhankelijk zijn van deze troep!

Er is van het jaar 2012 alweer een maand voorbij, wat gaat de tijd snel. Ik kan het niet stopzetten zodat ik nog beter van 30 cm sneeuw en 10 graden onder nul kan genieten...
Ik kan de tijd echter ook niet versnellen zodat deze nachtdienst sneller ten einde is, ik sneller vakantie heb en het eerder weer lente is!

Live gelukkig nieuwjaar wensen kon ik mijn vriendin en mijn zusje. Ze zijn rondom oud en nieuw een weekje in Zwitserland geweest, waardoor ze de oliebollen en appelflappen moesten missen... maar dat was eigen schuld, ik had namelijk gevraagd of ze geen kant en klare mee konden nemen. Maar volgens hun ze hadden al zoveel, ik citeer: zucht-zucht wat wil je allemaal wel niet uit NL hebben? heb je het in die Schweiz dan zo slecht had dat je ons wel 20 kilo laat meenemen...
Maar het was een heerlijk week! Op rutschbretten (om met mej. m.t.e. Schipper te spreken: kont-dingen) naar beneden, even laten zien waar ik eigenlijk werk, naar Thun om wat te shoppen, Kasteel Gruyere nabij Fribourg bezocht, met de Grindelwaldbus naar Bussalp om daar met de slee naar beneden te gaan...
En dan heb ik het nog maar niet over het feit dat ik even heen en weer ben gereden naar Basel om de dames weer op het vliegtuig te zetten. Want dat was wel wat zeg, de zenuwen waren duidelijk bij een van de dames aanwezig: het liefst ga ik zo vlug mogelijk naar het vliegtuig dan weet ik tenminste dat ik op tijd ben! Helaas, een gebrek aan Schipper-genen... want als je die namelijk hebt doe je alles relax en het liefst op het nippertje..

Na een paar dagen vrij hoort ook weer een werkweek.... Veel gedaan, ingesprongen voor zieke collega's, overuren opgebouwd, NORO-bacteriën weer uit het BRH gejaagd en door alle drukte zelf ook bijna ziek. Iedere keer had ik telkens maar 1 dagje om wat bij te komen en dat is om het werk even achter me te laten toch echt te weinig... Maar gelukkig had ik toen ik met verfriste krachten aan de werk 6-daagse begon, het heerlijke vooruitzicht van 3 dagen vrij.... met inhoud!
Ik ging namelijk naar Innereriz om te skieën! Ik had om een beetje heelhuids beneden te komen vooraf een privéskiles gepland. Dit was erg leuk en leerzaam, nu rest mijn nog om te üben, üben, üben, en nog eens üben.. Tsja kan gebeuren he nu ik hier toch woon. Alleen met het huidige -16 bijna onmogelijk. Het skieën wordt met deze kou namelijk sterk afgeraden, wie de Hel van '63 heeft gezien waarom...
De volgende dag had ik natuurlijk wel overal een beetje blauwe huid, maar dat heb ik kunnen compenseren door naar een Thermalbad te gaan. Het was er heerlijk, alleen zag het hele complex er op internet veel groter en mooier uit. En viel het in vergelijking met de veluwse bron wel driebubbelend tegen..

Tussendoor heb ik, toen het weer eens een prachtige dag was, gelopen naar het reha-zentrum. Dat is ongeveer 35 minuten. Heen was prachtig mooi, alleen na het werken s'avonds om 9 uur in het donker weer terug was minder... Daarbij hebben we als afdeling gehoord dat het Zentrum van het kanton een groot geldbedrag heeft gehad, om zo het hoofdgebouw te renoveren. Wat betekent dat er vanaf september een hoop herrie in het huis is.... En we krijgen een nieuwe afdelingsleiding, de huidige afdelingsleider gaat nog een opleiding doen. Meerdere mensen uit het huis wilden wat nog wat anders van de zorg zien. Zodoende veel verschuivingen, ook op de Orthopedie afdeling G3. Nieuwe collega's, huidige collega's weg. Kortom: einde Maart ziet de afdeling en personeelsbezetting er weer heel anders uit... Maar wel weer leuk! En verder houd ik me bezig met de 'normale' dingen van het leven, boodschappen doen, jongerenavonden terugluisteren, wat lezen, wat uit- en op zoeken, shoppen, naar een zwitserse kerkdienst en niet te vergeten msn'en en skypen... Ik verveel me dus echt niet!

Owja waar jullie niet raar van op zullen kijken: over 2 weken op 18 februari vier ik weer vakantie! en wel aan de Scharzsee, een gebied nabij Fribourg. Mijn vriendin en haar zusje hopen te komen en met hun zal ik daar eens even de stuifsneeuw een lawine laten worden! We gaan verschillende dingen doen, zoals DD met sneeuwschoenen lopen, sleeën, sneeuwschotelen, naar een ijspaleis en niet te vergeten: schaatsen op een zugefroren see!

Wat moet ik nog meer vertellen? Owja, mijn zuster heeft minofmeer gevraagd of ik me überhaupt nogwel in Zwitserland bevind, of was mijn weblog soms met vakantie?

Vraag 1 ja, vraag 2 nee dus Sorry dat jullie zolang op een -verhaaltje voor het slapengaan- hebben moeten wachten... Ik hoop de volgende reismee te schrijven na mijn Aufenthalt aan de Schwarzsee...!

Liebe Grüsse, Nachtschwester Reinata

En voor een paar fotos: https://picasaweb.google.com/105629301559403447064/Reinata?authuser=0&authkey=Gv1sRgCJGC-YeW6dHJHw&feat=directlink