Gruessech Liebe Leser,

Het is alweer even geleden dat ik iets van me heb laten horen. Nadat ik vakantie had van 10-16 Maart is er weer veel veel gebeurd. Ik ben eind Maart even in Nederland geweest..! Toen ik het vorige verhaal schreef kon ik er nog niets over zeggen want het was een verrassing voor de 50e verjaardag van mijn moeder... Het was zeer geslaagd! Ook mijn vriendinnen wisten niet dat ik in Rijssen zou zijn en al de gezichten van ongeloof en verbazing zal ik niet meer vergeten!

Het was een superweekend, en ik heb een deel van de familie weer even kunnen spreken. De terugreis naar Basel was minder fijn. Toen ik op Schiphol aankwam keek ik deze keer vol ongeloof naar de borden met vertrekkende vluchten... er stond namelijk geannuleerd..

Na wachten en navragen bleek het dat dit kwam omdat ze in Frankrijk aan het staken waren en het vliegveld Basel-Mullhouse-Freibourg is. Wat betekent dat er een deel, in dit geval de landingsbanen in Frankrijk liggen. Sta je dan met je goede gedrag, ik heb een hele dag op Schiphol gezeten en ben 's avonds naar Genève gevlogen, om daar de nacht op een bankje door te brengen en de volgende morgen vroeg de trein naar Thun te nemen.
Ik heb aansluitend de hele dag geslapen want ik had net als nu, een paar nachtdiensten voor de boeg. Zoals jullie kunnen merken heb ik ook dit alles weer overleeft.....

En het het leuk, na een avonddienst zijn 2 collega's nog bij me op de borrel geweest. Omdat het al laat was en we zin in iets warms hadden heb ik de knakworstjes die ik nog uit Nederland had, warm gemaakt... En met een beetje mayo vonden ze deze knakworstjes echt superlekker, zo lekker dat ik het verzoek kreeg om terug uit Nederland een pallet vol mee te nemen... Nou kzal kijken hoe ver ik ga komen.. En ik heb nog wat Hollands uit de kast gehaald... En wel een voor ons heelnormale boterkoek. Ik had voor de pauze die we in een dagdienst altijd zo rond half 3 hebben voor iedereen een stukje meegenomen... Onze arts-assistentin vond de boterkoek zo lekker dat ze vroeg of het naar een geheim recept was... ik zei nee hoor het is gewoon een hollandse fertig-mischung. En toen heb ik voor de aardigheid de volgende dag ff op internet rondgekeken. En daar vond ik genoeg recepten, alleen jammer voor haar niet een in het Duits! Maar voor alles is een oplossing, ik heb er gewoon een in het Nederlands uitgedrukt en haar mondeling verteld wat precies de bedoeling is. En zo had ik die dag ook weer een goeie daad gedaan..

Begin Mei ben ik een paar dagen naar Luzern geweest. Erg leuk! Het weer viel gelukkig mee. Er was opgegeven dat er buien zouden komen en dat de zon maar matig zou schijnen. Toen ik op woensdag 2 mei in Luzern aankwam en mijn Hostel gevonden had, ben ik omdat het boven verwachting zonnig was, naar de binnenstad gelopen om daar een Luzerner-card te kopen. Zodat ik kortingen had op verschillende museums en ik daarnaast de komende 72 uur onbeperkt met de bus en een korte strecke met de trein kon gaan.
De wandeling naar de stad was een grote gok, ik had geen idee waar te gaan... maar ik wist dat ik vanzelf wel zicht zou krijgen op de stad. Het hostel stond net buiten de stadskern en de directe wegen stonden niet meer om de stadsplattegrond die ik in het Hostel had gekregen. Maar het kaartje gaf aan dat er iets hoger dan de stad zelf, een vestings en verdedigingsmuur om luzern ligt. Deze muur was mijn doel, vandaar uit kon ik namelijk een mooi overzicht krijgen van Luzern en het vierwoudstedenmeer. Het was er prachtig, de bomen in knop en de narcissen en tulpen nog mooi in bloei. Ik heb heerlijk door een gezellige winkelstraat kunnen lopen, waarna ik uitkwam op de beroemde houten brug van Luzern. Natuurlijk een paar foto's gemaakt, zodat ik ook dé foto heb waar japanners en chinezen zo op kicken...

De Frühstückzeiten waren tot 9.30, dus dan moet je er zoiezo een beetje op tijd uit.. Omdat het mooi weer was en het er een beetje helder uitzag ben ik die donderdag vol energie naar de stad getogen, om daar de boot te nemen naar Weggis. Daar zou ik dan met de gondel naar Rigi-middenstation gaan. Vanaf het middelstation zou ik vervolgens naar de top van de berg Rigi lopen. Zo heb ik het ook gedaan, het was een heerlijke wandeling naar boven. Wel een beetje erg steil en dus klimmen en puffen geblazen.... Maar met onderweg mooi zicht op de 'armen' van het vierwoudstedenmeer.
Eenmaal bovenaan gekomen nam ik uiteraard een heerlijke mok cappucino met dementsprechend een warme Apfelstrüdel...! Omdat het op de top toch wel erg waaide, besloot ik na korte tijd om weer naar beneden te gaan. Ik zou eigenlijk ook weer naar beneden lopen, maar omdat het meer klimmen was dan ik had gedacht, heb ik het steilste stuk naar beneden met de tandratbaan afgelegd. Eenmaal weer aangekomen bij de gondel hoorde ik in een al wat oudere dame in het Nederlands zeggen dat er nog een plaatsje naast mij op dat bankje vrij was en dat ze daar maar is even ging zitten. Ik antwoordde heel netjes in onvervalst Nederlands; natuurlijk mevrouw dat kunt u zeker doen. Waarop ze verwonderd vroeg, sprak je nou Nederlands tegen me?

En zo raakte ik aan de praat met een echtpaar dat sinds 3 jaar in Küssnacht woont. Dat ligt aan een van de uitlopers van het vierwoudstedenmeer. Aangezien ik wanneer ik terug wilde komen in Luzern eerst met de bus naar Küssnacht zou moeten boden ze me aan dat ik wel mee kon rijden... Erg spontaan! En omdat we eigenlijk wel heel gezellig aan de klets waren sloeg ik dat aanbod niet af. Eenmaal aangekomen in Küssnacht moest ik nog even een Kaffee mit Küche met ze nuttigen, omdat ik eigenlijk al wel weer een heel tijdje geleden koffie op had en ze me daarna naar het station zouden brengen weigerde ik dat natuurlijk niet. En zo was er toen ik met de trein weer in Luzern kwam weer een prachtige dag voorbij gevlogen.

Op vrijdag was het ook nog mooi weer en die dag heb ik heerlijk gewoon in de stad doorgebracht, souvenierwinkeltjes afstruinen naar iets dat ik nog niet heb en verder gewoon doen waar ik zin in had. Ik ben naar de Gletschergarten geweest, dat is een inmiddels beschermde opgraving van een gletscher. Ruim 20 miljoen jaar geleden zou Luzern nog niet hebben bestaan en is er op die plaats in de Eistijd, door opwarming van de aarde een gletscher ontstaan. De uitslijpingen die er toen in de rotsen/grond is gekomen zijn nog te zien. De Gletschergarten ligt midden in de stad naast het berühmten Löwendenkmals. Dit Monument is in 1821 naar het Modell van B. Thorvaldsen in die Wand van een vroegere Sandsteinbruches gehauen. Het herinnert als een Allegorie van de stervende Leeuw aan de Ondergang van de Schweizergarde beim Sturm auf die Tuillerien in 1792. s'middags ben ik naar het park direct aan het meer gelopen. Hier heb ik heerlijk gewoon van het zonnetje kunnen genieten!

En toen was er nog de Zaterdag, toen was het echt geen mooi weer. Maar dat was helemaal niet zo heel erg. In Luzern heb je namelijk een heel leuk Verkehrshaus, met Planetarium en een groot filmscherm -vergelijkbaar met het Omniversum. Ik heb in vogelvlucht de ontwikkeling van allerlei verschillende vervoersmiddelen gezien, van trein tot klein vliegtuigje. Leuk om een keer te zien. Maar eigenlijk kon ik wel gewoon de hele middag in het Planetarium doorbrengen, het heelal, met bijbehorende mysteriën, is werkelijk fascinerend! Tegen een uur of 5 was de lol er wel af en nam ik de bus terug naar het hostel, waar mijn auto nog geparkeerd stond. Parkeren bij het hostel was namelijk easy en kostte niets. En zo begon ik na 4 heerlijk dagen in Luzern te zijn geweest weer aan de terugweg. Deze terugweg ging door tunnels en over de Brünigpas, deze Brünigpass ligt op 1008 meter hoogte en verbind het Berner Oberland in Kanton Bern met het Kanton Obwalden in der Innerschweiz.

Na weer even 2 weken lekker te hebben gewerkt ben ik op een vrije dag nog een keer naar de Niesenbahn geweest, de berg Niesen zie ik altijd als ik aan het werk ben. Wel ontspannend om weer even echt te bergwandelen. Alleen daar boven op 2364 meter hoogte was het vrij koud en er stond eigenlijk te veel wind... Dus ben ik minder lang daar boven geweest dan ik eigenlijk wilde. Maar het uitzicht op de Thunersee en Brienzersee was erg mooi. Ik kon zelfs het Berner Reha Zentrum in zijn volle glorie zien.... Leuk om te zien in welk contrast ons grijze gebouw zich bevindt.

Op de afdeling heeft inmiddels wisseling van de wacht plaatsgevonden. We hebben afscheid genomen van het afdelingshoofd.. en die heb ik eens even mooi terug gepakt... Ik werd namelijk altijd Antje van Pikantje genoemd, naar een Duitse Reclame met een blonde Hollandse dame over de Hollandse kaas. Deze reclame heb ik opgezocht en uitgeprint en samen met een zakje met blokjes Goudse Hollandse kaas als afscheidskadotje verpakt! Echt ik zou dat gezicht bij het openmaken eigenlijk wel hebben willen zien!!

De nieuwe afdelingsleiding is aan hun nieuwe taak begonnen en ze gaan er het beste van maken. Door alle veranderingen en 3 nieuwe collega's die nog goed ingewerkt moeten worden en hun plekje moeten vinden, is het op het moment hectisch en heeft iedereen als het erop aankomt wel iets te klagen. Maar ook daar slaan we ons doorheen. Het is voor een afdeling ook wel eens goed dat er weer frisse wind van buiten komt.

En het houd niet op met veranderingen... Er gaat namelijk een collega met pensioen, een gaat er een opleiding doen en een gaat er een reis maken. Daarnaast ga ook ik weer weg. Ik stop per 31 Juli met werken in het Berner Reha Zentrum... Mijn collega's vinden het niet leuk en ik moet er op dit moment ook nog niet aan denken dat ik hier tussen de Zwitsers niet meer zal wonen. Ik heb dit besluit eindelijk na veel wikken en wegen genomen. Eigenlijk heb ik het hier nog veel te goed, ben ik de afdeling nog niet zat, heb ik nog lang niet alles van die Schweiz gezien en heb ik absoluut geen Heimhweh!!! Maar toch, mijn leven hangt om het zo maar te zeggen, tussen 2 werelden. En dan komt de vraag ga ik mijn leven hier verder actief verder uit- en opbouwen of ligt de toekomst niet in die Schweiz en moet ik, hoe moeilijk ook, beslissen om terug te gaan naar mijn Nederlandse kikkerlandje...???

Maar ik geloof wel dat ik de juiste knoop nu doorgehakt heb...en als ik eenmaal in Nederland Heimweh terug heb naar de heerlijke bergen, mijn vrijheid, mijn appartement, het bernisch-duitse gekeuvel, de Zwitserse Franken en de gezelligheid van het team en het Berner Reha Zentrum dan weet ik mij ook weer gesterkt nieuwe uitdagingen en door alle lieve mensen om mij heen!!! En was het Zwitserse gras toch echt groener, vind ik in NL geen leuke baan en wil ik weer terug? Dan ben ik weer van harte welkom en krijg ik met een telefoontje gewoon weer een contract aangeboden....

Over 3 weken heb ik heerlijk 2,5 week vakantie en tuf ik met mijn Oranje wagentje terug naar Nederland. Ik heb al veel op de planning staan en ga het hele land door, dus het zou zomaar kunnen dat je me tegen gaat komen....

Ondertussen wissel ik mijn winterbanden om voor zomerbanden en heb ik 2 sollicitatiegesprekken in de regio Rotterdam, spannend wat daar nog uitgaat komen..!!! Ik heb in elk geval heel veel zin om weer een tijdje in Nederland te zijn, om vele mensen weer te zien en te spreken en ik ga ook zeker van alles genieten!!! Owja, laat ik het niet vergeten, in die tijd ben ik ook nog jarig... ook wel weer is leuk!

Zow, genoeg geschreven, in een volgend verhaal zal ik jullie vertellen hoe het in Nederland was.....

Liebe Grüsse, Ciao! Reinata

enne voor een indruk van luzern,, neem gerust een kijkje...

https://picasaweb.google.com/105629301559403447064/Luzern?authuser=0&authkey=Gv1sRgCNq2sIarlLrBOQ&feat=directlink