Ha Hollanders!

Het is bijna een maand geleden dat ik begon met werken in het Berner Reha Zentrum, in het mooie Heiligenschwendi..... Allereerst moet ik opmerken dat het hier tot nog toe mooi weer is geweest. Daar heb ik uiteraard bijzonder van genoten. Vorig jaar lag er hier om deze tijd al sneeuw... Toch is het goed te merken dat de herfst ingetreden is... Herfst, herfst wat heb je te koop?.. Juist, de bladeren zijn aan het verkleuren en vallen af. Ook een prachtig gezicht, al die herfsttinten! Iedere keer dat ik van mijn hut naar het werk ga denk ik wat is het hier toch mooi!

Ik had trouwens heel hard geroepen dat ik wel een fiets zou kopen zodat ik na 15 minuten fietsen in het BRH zou staan.. Iedere morgen ben ik blij geweest niet te moeten fietsen, ik vind het s'morgens veel te koud en ik ben veel te niet uitgeslapen

om te de bergen op te moeten fietsen! Het blijkt daarnaast dat fietsen hier erg duur zijn, wat komt omdat je in elk geval 24 versnellingen nodig hebt om de bergen op te komen......

Ze vroegen trouwens aan mij of ik thuis een echte Hollandse fiets had. Ik had geen idee wat ze onder een 'Hollandse' fiets verstaan, dus vroeg ik een omschrijving. Het antwoord was.... nou eentje met maar 3 versnellingen. Meer hebben jullie er toch niet nodig.. grijns, grijns... Daarop zei ik nou nee ik heb er 2. Eentje voor als ik naar het station ga, daar zitten helemaal geen versnellingen op en mag gejat worden. Maar ik heb ook een goede fiets en daar zitten 7 versnellingen op.... En dat gezicht toen.. niet te omschrijven!

Omdat ik afgelopen zaterdag vrij was en het waarschijnlijk een van de laatste dagen was dat het mooi weer zou zijn, ging ik uitvogelen wat ik zou gaan doen... Ik wilde met een bahn naar boven zodat ik nog ff een prachtig ver- en uitzicht zou hebben...

Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij de Harder Kulm bahn. Dat is bij Interlaken, dat is ongeveer een half uur met de auto. Maar ik heb er een uur van gemaakt.. Nee geen pech, aanrijding of iets in die richting..ik ben via een omweg gegaan. Vanaf het BRH ben ik door het Walt gereden. Via die weg kom je langs allerlei kleine leuke plaatsjes die uitkijken op de Thunersee. Zodoende ben ik op mooie hoogte, al slingerend, in Interlaken terecht gekomen. Ik was daar pas om 5 uur, dat had ik met voorbedachte rade gedaan.... Ik wilde namelijk een After-Work ticket, dat kun je ook kopen als je niet hebt gewerkt...

Het betekend namelijk dat je pas om 5 uur met de bahn naar boven mag, waarbij je een gratis Apéro krijgt. Uiteraard was ik dan voordeliger uit..!

Om half 6 was ik boven en om 7 uur stond ik weer beneden. Precies lang genoeg. Het was er prachtig, met zicht op de besneeuwde toppen van de Eiger, Monch en Jungfrau.

Eén van al het moois van Zwitserland is dat je zonder dat je er eigenlijk erg in hebt bordjes tegenkomt waarvoor je een moment stil moet staan en je gedachten eventjes stil moet zetten. Ik kwam er weer zo eentje tegen daarboven:

'Kommet her und sehet an die Werke Gottes, der so wunderbar ist' 'Dir Gott sei Preis und Ruhm gebracht, du hast ein Schöpfungswerk vollbracht voll Herlichkeit und Schöne.'

Verder kon ik daarboven niets doen. De keuken was gesloten en lopen naar beneden zou een beetje lastig worden en te lang duren. Eenmaal beneden heb ik in de schemer bij -oeps- een privéstrandje gepicknickt.

Maar nu even nog heel wat anders.... Wat spook ik op afdeling G3 allemaal uit? Ik begrijp dat iedereen dat wel wil weten. Nou, het is echt geen luilekkerland hier. Ik werk namelijk 42 uur per week! Dat is wel even anders dan maximaal 38.. Dus als er iemand is die zegt dat ik niet weet wat werken is... DAN...

De dagen zijn van 6.30 - 15.30 of van 7 - 16.00. Daarnaast is het op mijn afdeling heel 'normaal' om over te werken. Dat betekend in de regel dat ik meestal van een kwartier tot 2 uur langer werk. We helpen elkaar net zolang zodat iedereen tegelijk naar huis kan. Gelukkig kunnen de überzeiten opgeschreven worden zodat deze uren op de plus of de min van het saldo van de dienstlijst weggestreept worden.

Sinds 1 september werkt het hele BRH met een elektronisch patiënten dossier (KIS). Dit brengt veel nieuwe dingen met zich mee. Veel zaken zijn nog niet duidelijk en tot op heden worden er nog veel aanpassingen in het systeem gedaan. Het implementeren van nieuwe dingen kost tijd en energie, we werken echter met hetzelfde aantal personeel... Eigenlijk lopen ze, in vergelijking met Nederland, hierop vooruit. Het is geloof ik alleen niet mogelijk dat de gegevens van hetKIS zo ineen andere instelling op te vragen zijn.

Maar tegenover alles staat dat het werk zelf gewoon erg leuk is. Daarnaast is de sfeer op de afdeling erg goed. Het is gezellig en ik rol steeds meer in het Duits, wat ervoor zorgt dat ik tijdens de pauzes als de anderen allemaal 'ratelen' mee kan praten. In direct contact geeft de (Zwitser)Duitse taal verder geen problemen. Behalve als we het over alledaagse dingen hebben, bijvoorbeeld eten of koken, dan merk ik dat ik die Duitse woorden niet weet. Maar ik denk maar zo iedere dag leer ik er een paar woorden bij. En natuurlijk heb ik weleens Nederlandse uitdrukkingen paraat, die hoef ik niet te übersetzen, die snappen ze toch niet. En dat is soms wel jammer, want dat had anders een hoop SpaB gegeven. In het werk doe ik alles, van Eintritt tot Austritt en van temperatuur meten tot artsenvisite's. Ik vind het erg leuk om het hele proces te bewaken en te begeleiden. En de verantwoordelijkheid dragen voor de patiënten die mij die dag zijn toebedeeld is heerlijk! Dit geeft een extra dimensie aan het werken en zorgt voor een bewust handelen.

Tot nog toe heb ik helemaal geen Heimweh gehad, natuurlijk denk ik wel iedere dag aan bepaalde dingen uit Nederland. Maar ik heb het eenvoudig te druk met werken en op mijn vrije dagen slaap ik uit, neem ik een heerlijk ontbijtje, doe ik mijn was en zorg ik dat de spinnen en dode vliegen worden opgezogen... En ook ga ik regelmatig naar Thun of iets anders.

En als ik s'avonds nog even wat ga lopen, dan kijk ik naar de prachtige sterren, dan zie ik de contouren van de bergen, het schijnsel van de maan en dan snuif ik, terwijl ik de koeien hoor klingelen, de berglucht nog eens diep op en dan denk ik: ik wil hier nog lang niet weg!!!

Dat was het weer.. Liebe GrüB,

Reinata

En voor de fotos: https://picasaweb.google.com/105629301559403447064/PicassaVerhaal2?authuser=0&authkey=Gv1sRgCJ2jnZ7PpbzM6QE&feat=directlink