De afgelopen weken...
Ha Hollanders!
Het is bijna een maand geleden dat ik begon met werken in het Berner Reha Zentrum, in het mooie Heiligenschwendi..... Allereerst moet ik opmerken dat het hier tot nog toe mooi weer is geweest. Daar heb ik uiteraard bijzonder van genoten. Vorig jaar lag er hier om deze tijd al sneeuw... Toch is het goed te merken dat de herfst ingetreden is... Herfst, herfst wat heb je te koop?.. Juist, de bladeren zijn aan het verkleuren en vallen af. Ook een prachtig gezicht, al die herfsttinten! Iedere keer dat ik van mijn hut naar het werk ga denk ik wat is het hier toch mooi!
Ik had trouwens heel hard geroepen dat ik wel een fiets zou kopen zodat ik na 15 minuten fietsen in het BRH zou staan.. Iedere morgen ben ik blij geweest niet te moeten fietsen, ik vind het s'morgens veel te koud en ik ben veel te niet uitgeslapen
Ze vroegen trouwens aan mij of ik thuis een echte Hollandse fiets had. Ik had geen idee wat ze onder een 'Hollandse' fiets verstaan, dus vroeg ik een omschrijving. Het antwoord was.... nou eentje met maar 3 versnellingen. Meer hebben jullie er toch niet nodig.. grijns, grijns... Daarop zei ik nou nee ik heb er 2. Eentje voor als ik naar het station ga, daar zitten helemaal geen versnellingen op en mag gejat worden. Maar ik heb ook een goede fiets en daar zitten 7 versnellingen op.... En dat gezicht toen.. niet te omschrijven!
Omdat ik afgelopen zaterdag vrij was en het waarschijnlijk een van de laatste dagen was dat het mooi weer zou zijn, ging ik uitvogelen wat ik zou gaan doen... Ik wilde met een bahn naar boven zodat ik nog ff een prachtig ver- en uitzicht zou hebben...
Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij de Harder Kulm bahn. Dat is bij Interlaken, dat is ongeveer een half uur met de auto. Maar ik heb er een uur van gemaakt.. Nee geen pech, aanrijding of iets in die richting..ik ben via een omweg gegaan. Vanaf het BRH ben ik door het Walt gereden. Via die weg kom je langs allerlei kleine leuke plaatsjes die uitkijken op de Thunersee. Zodoende ben ik op mooie hoogte, al slingerend, in Interlaken terecht gekomen. Ik was daar pas om 5 uur, dat had ik met voorbedachte rade gedaan.... Ik wilde namelijk een After-Work ticket, dat kun je ook kopen als je niet hebt gewerkt...
Om half 6 was ik boven en om 7 uur stond ik weer beneden. Precies lang genoeg. Het was er prachtig, met zicht op de besneeuwde toppen van de Eiger, Monch en Jungfrau.
Eén van al het moois van Zwitserland is dat je zonder dat je er eigenlijk erg in hebt bordjes tegenkomt waarvoor je een moment stil moet staan en je gedachten eventjes stil moet zetten. Ik kwam er weer zo eentje tegen daarboven:
'Kommet her und sehet an die Werke Gottes, der so wunderbar ist' 'Dir Gott sei Preis und Ruhm gebracht, du hast ein Schöpfungswerk vollbracht voll Herlichkeit und Schöne.'
Verder kon ik daarboven niets doen. De keuken was gesloten en lopen naar beneden zou een beetje lastig worden en te lang duren. Eenmaal beneden heb ik in de schemer bij -oeps- een privéstrandje gepicknickt.
Maar nu even nog heel wat anders.... Wat spook ik op afdeling G3 allemaal uit? Ik begrijp dat iedereen dat wel wil weten. Nou, het is echt geen luilekkerland hier. Ik werk namelijk 42 uur per week! Dat is wel even anders dan maximaal 38.. Dus als er iemand is die zegt dat ik niet weet wat werken is... DAN...
De dagen zijn van 6.30 - 15.30 of van 7 - 16.00. Daarnaast is het op mijn afdeling heel 'normaal' om over te werken. Dat betekend in de regel dat ik meestal van een kwartier tot 2 uur langer werk. We helpen elkaar net zolang zodat iedereen tegelijk naar huis kan. Gelukkig kunnen de überzeiten opgeschreven worden zodat deze uren op de plus of de min van het saldo van de dienstlijst weggestreept worden.
Sinds 1 september werkt het hele BRH met een elektronisch patiënten dossier (KIS). Dit brengt veel nieuwe dingen met zich mee. Veel zaken zijn nog niet duidelijk en tot op heden worden er nog veel aanpassingen in het systeem gedaan. Het implementeren van nieuwe dingen kost tijd en energie, we werken echter met hetzelfde aantal personeel... Eigenlijk lopen ze, in vergelijking met Nederland, hierop vooruit. Het is geloof ik alleen niet mogelijk dat de gegevens van hetKIS zo ineen andere instelling op te vragen zijn.
Maar tegenover alles staat dat het werk zelf gewoon erg leuk is. Daarnaast is de sfeer op de afdeling erg goed. Het is gezellig en ik rol steeds meer in het Duits, wat ervoor zorgt dat ik tijdens de pauzes als de anderen allemaal 'ratelen' mee kan praten. In direct contact geeft de (Zwitser)Duitse taal verder geen problemen. Behalve als we het over alledaagse dingen hebben, bijvoorbeeld eten of koken, dan merk ik dat ik die Duitse woorden niet weet. Maar ik denk maar zo iedere dag leer ik er een paar woorden bij. En natuurlijk heb ik weleens Nederlandse uitdrukkingen paraat, die hoef ik niet te übersetzen, die snappen ze toch niet. En dat is soms wel jammer, want dat had anders een hoop SpaB gegeven. In het werk doe ik alles, van Eintritt tot Austritt en van temperatuur meten tot artsenvisite's. Ik vind het erg leuk om het hele proces te bewaken en te begeleiden. En de verantwoordelijkheid dragen voor de patiënten die mij die dag zijn toebedeeld is heerlijk! Dit geeft een extra dimensie aan het werken en zorgt voor een bewust handelen.
Tot nog toe heb ik helemaal geen Heimweh gehad, natuurlijk denk ik wel iedere dag aan bepaalde dingen uit Nederland. Maar ik heb het eenvoudig te druk met werken en op mijn vrije dagen slaap ik uit, neem ik een heerlijk ontbijtje, doe ik mijn was en zorg ik dat de spinnen en dode vliegen worden opgezogen... En ook ga ik regelmatig naar Thun of iets anders.
En als ik s'avonds nog even wat ga lopen, dan kijk ik naar de prachtige sterren, dan zie ik de contouren van de bergen, het schijnsel van de maan en dan snuif ik, terwijl ik de koeien hoor klingelen, de berglucht nog eens diep op en dan denk ik: ik wil hier nog lang niet weg!!!
Dat was het weer.. Liebe GrüB,
Reinata
En voor de fotos: https://picasaweb.google.com/105629301559403447064/PicassaVerhaal2?authuser=0&authkey=Gv1sRgCJ2jnZ7PpbzM6QE&feat=directlink
Genie(o)ten van het goede leven
De afgelopen week is voorbij gevlogen..
Dinsdag was het bewolkt maar best mooi weer, hier boven -ik zit op minimaal 1000 meter hoog- was het best frisjes. Toch zijn we op pad gegaan om de Niederhorn op te gaan. Boven op de Niederhorn zagen we aan de overkant de overal net bovenuit torende Jungfrau! Ook stonden we stil.. en wel aan de afgrond, nix voor de mensen met hoogtevrees!
We hadden afgesproken om de bahn naar boven te nemen en naar beneden te gaan op een andere manier.... Zo gezegd, zo gedaan, van Niederhorn-Vorsass zijn we gelopen, een tocht van zo`n 2 uur. Heerlijk niet doen wat iedereen doet, dat wil zeggen niet over een 'gemaakte' weg terug maar over de natuurlijk gevormde paadjes, daar waar toch al eens meerdere mensen gelopen hebben. Verdwalen konden we niet want we hadden een kaart en we zouden bordjes tegenkomen..
Van Vorsass-Beatenberg hebben we de trotti-bike (lees:step) genomen. Omdat dit steppen vorig jaar zo heerlijk was, heb ik voorgesteld om het maar weer te doen... Onderweg genoten we van het vrije gevoel en van de prachtige vergezichten. Als je zo aan de voet van de bergen bent en je verdwijnt er haast in komt het gevoel naar boven borrelen erg klein en nietig te zijn... Bergen zijn allemaal uniek en worden door de jaren heen door puur natuur gevormd, in het scheppen hiervan kwam geen mensenhand aan te pas.. En dan willen ze in Nederland een berg gaan maken,, en wel met als voornaamste doel de sport!! Hoe verbazingwekkend.. (http://www.diebergkomter.nl/)
Toen we bijna bij de Beatenberg waren, waar we de trotti weer in moesten leveren, kwamen we een ijstent tegen, hoe verder we beneden kwamen, hoe warmer het werd, dus van die tent maakten we dankbaar gebruik..! Van de Beatenberg naar de auto zijn we weer gelopen, een mooie tocht!
Onderweg naar Goldiwil hebben we wat spijs en drank gehaald zodat we voor de rest van de week een paar heerlijke maaltijden konden bereiden!!
Woensdag hebben we na zo`n inspannende dag ervoor gezorgd dat we voldoende slaap kregen.. ik hoef niet te vertellen wat we gaan hebben tot 11 uur.. Toen we eenmaal in de benen waren en onze brunch binnen hadden zijn we naar de Heimwehfluhbahn gegaan, een nostalgiebahn uit de jaren 1906...! Naar boven konden we met deze bahn en naar beneden konden we jawel... rodelen! Van de aardige dame achter de kassa kregen we een mazzeltje.. we mochten 3 halen 2 betalen! Kwam dat even fijn uit! De rodel was aardig, maar ik heb wel eens beter gehad,, wel ging deze als een achtbaan snel de diepte in...
Voordat we de laatste keer de rodel namen hebben we boven onder het genot van coup ijs genoten van het uitzicht over de Thuner- en Brienzersee..! De coup was zo groot dat de mannen naast ons vroegen of we wel gezond waren... ik antwoordde dat het er nog wel bij kon omdat we niet zoveel hadden gegeten om 12 uur..!
Over de donderdag heb ik niet zoveel te vertellen, we hadden beiden niet zoveel zin en we zijn uiteindelijk in een dorpje geweest, Frutigen om precies te zijn, hier hebben we wat rondgelopen.
Een kerkje bezocht, stilgestaan bij het evangelie en op de begraafplaats bij de mensen die ons zijn voorgegaan.... In een winkeltje in het dorp vond ik een kaart met daarop de woorden van het Onze Vader in het Duits, erg handig dan kan ik dat in de kerk, waar ik nog naartoe hoop te gaan hardop meebidden...
Gisteren dus een dagje Basel, heerlijk in de winkels gesnuffeld, over de markt gelopen, een kerk beklommen en het raadhuis wat beter bekeken. Toen we de stad zat waren, zo groot is Basel niet, zijn we naar Augusta Raurica gegaan, dat zijn overblijfselen uit de Romeinse tijd... niet te vergelijken met Rome hoor! De stenen zijn wel net zo oud,, maar alles is veel minder groots.
In Basel heb je de pech dat het overal betaald parkeren is. Maar daar bedachten wij natuurlijk wat op... tegen de middag gingen we naar Augusta Raurica, daar konden we gratis parkeren, dus Bingo.
Toen we daar waren uitgekeken liep het tegen etenstijd, dus bedachten we dat we een restaurant
op gingen zoeken.. Toen kwamen we langs de IKEA en dachten hier kunnen we ook eten én gratis parkeren, kunnen we gelijk ff kijken of we nog wat leuks tegenkomen.. want.. ik had nog een leuk en gezellig lampje nodig om mn 'huiskamer' van gezellig licht te voorzien! Uiteraard zijn we geslaagd,, en nu heb ik mezelf beloofd om niets meer voor het appartement te kopen,, anders kan ik het allemaal niet meer meenemen tegen de tijd dat ik terug ga naar Nederland.. maar of dat gaat lukken weet ik nog niet....
Tegen 9 uur zijn we teruggereden naar Basel, opnieuw opzoek naar een parkeerplaatsje buiten de parkeergarages.. Na veel rondjes te hebben gereden,, basel is een stad met veel eenrichtingsverkeer.. echt niet zo fijn, helemaal niet in het donker,, ik ben ook 2 minuten een spookrijder geweest..
Uiteindelijk vonden we een plaatsje aan de kant van de weg waar mn kalosje precies in zou moesten passen. Gelukkig dat ik thuis in Rijssen ook vaak achteruit moest parkeren, zodoende kreeg ik mn auto precies geparkeerd! En al helemaal niet zover weg van het Bahnhof SBB, dus dat kwam allemaal prachtig uit!
Om een lang verhaal kort te maken, het was een heerlijk week, een inkoppertje voor de werkweek die ik tegemoet ga... Maar ook daar heb ik veel zin in, want daarvoor ben ik hier tenslotte gekomen!
Nou ik groet jullie allen!
PS1: De link naar de fotos van de afgelopen week is: https://picasaweb.google.com/105629301559403447064/Vakantieweek59September?authuser=0&authkey=Gv1sRgCLLqsL_8gZmBCA&feat=directlink
PS2: Reacties zijn welkom, verhalen en nieuws uit Nederland hoor ik ook graag, ik zal vast wel eens vrij/online zijn om te bellen, daarom kunnen jullie me ook vinden op mijn skypename: reinaataa en uiteraard kunnen jullie ook mijn email gebruiken, voor het geval je deze niet weet: [email protected]
Welkom Terug!!
Beste allemaal,
Na een geweldige stage-tijd in het Rijndam inRotterdamen het afstuderen dat hier aansluitend plaats vond, heb ik in Juni mijn diploma mogen ontvangen....
Eveneens in deze tijd kwam de overweging om voor een jaartje terug naar Zwitserland te gaan. Daar ik de periode in het BERNER-REHA-ZENTRUM niet kon vergeten.
Vandaag brak de dag aan dat ik na maanden van voorbereiden de tocht met mn afgeladen volleoranje chevrolet kalosje maakte. Deze keer naar Goldiwill, waar ik een appartementje heb kunnen huren.
Inmiddels ben ik geinstalleerd en kan de vakantie die ik nog tot maandag heb beginnen.
Door deze site te heropenen -ik zal later de oude berichten verwijderen- zal ik jullie van mijn wel en wee in het prachtige Zwitserland op de hoogte houden.
Een groet uit het bewolkte land van de bergen,
Reinata Schipper
MIjn adres is nu:
Oliver Rüesch
Für Adressierung von Reinata Schipper
Obermatt 18
3624 Goldiwil (Thun)